Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, η παχυσαρκία ορίζεται ως η κατάσταση κατά την οποία το άτομο έχει ποσοστό σωματικού λίπους πάνω από τα φυσιολογικά επίπεδα, γεγονός που λειτουργεί επιβαρυντικά για την υγεία του (World Health Organization, 1997).Η εφηβεία αποτελεί μία από τις τρεις περιόδους που Θεωρούνται κρίσιμες για την ανάπτυξη της παχυσαρκίας. (Dietz,1994)
Οι επιπτώσεις της παχυσαρκίας στην εφηβεία θα πρέπει να χωρισθούν σε βραχυπρόθεσμες και μακροχρόνιες. Στις βραχυπρόθεσμες περιλαμβάνονται: Διάφορα ορθοπεδικά και αναπνευστικά προβλήματα.
Αυξημένο κίνδυνο καρδιοαγγειακών νόσων.
Ψυχολογικά προβλήματα, όπως διαταραχές της εικόνας του εαυτού τους, χαμηλή αυτοεκτίμηση, συναισθήματα απόρριψης κ.α.
Όσον αφορά στις μακροπρόθεσμες συνέπειες, αυτές αναφέρονται κυρίως στον κίνδυνο να διατηρηθεί η παχυσαρκία και κατά την ενήλικη ζωή, με όλες τις αρνητικές συνέπειες που αυτό συνεπάγεται.(Must A, 1996)
Η κακή αυτοεκτίμηση και η μη αποδοχή του παχύσαρκου εφήβου από τον κοινωνικό του περίγυρο το οδηγεί σε βαθμιαία απομόνωση και σε μεγαλύτερο περιορισμό της σωματικής άσκησης και δραστηριότητας με αποτέλεσμα να βρίσκει διέξοδο στο φαγητό και ιδιαίτερα στα γλυκά σαν μόνη πηγή απόλαυσης (Χιώτης, 2008).
Πως να βοηθήσουμε ένα παχύσαρκο παιδί
Ένα παιδί με περιττό βάρος χρειάζεται την καθοδήγηση διαιτολόγου ο οποίος ταυτόχρονα θα πρέπει να συμβουλεύσει κατάλληλα και το οικογενειακό περιβάλλον . Αυτό που πρέπει οπωσδήποτε να γίνει κατανοητό είναι ότι ένα παιδί από μόνο του δεν μπορεί να τρώει υγιεινά εάν δεν έχει σωστά πρότυπα από τους γονείς.
Στόχος μας λοιπόν είναι η αλλαγή των διατροφικών συνηθειών ολόκληρης της οικογένειας. Το παιδί δεν πρέπει να θέτει ως στόχο μόνο την απώλεια βάρους αλλά την ένταξη στην ζωή του ενός υγιούς διατροφικού πλάνου με έντονες δραστηριότητες και λιγότερο καθιστική ζωή.